Liebichshöhe ponownie w centrum uwagi

Wrocławskie wzgórze, które w latach 1948–2024 znane było jako Wzgórze Partyzantów, odzyskuje swoją historyczną nazwę Bastion Sakwowy (Taschenbastion). Osiągając wysokość 132 m n.p.m., jest dziesiątym co do wysokości wzniesieniem Wrocławia i przez stulecia odgrywało ważną rolę w historii miasta.

Od fortyfikacji do popularnego miejsca spacerów

Początkowo było częścią miejskiego systemu fortyfikacyjnego, w ramach którego nosiło nazwę Taschenbastion. Po rozbiórce murów na rozkaz francuskich okupantów w 1807 roku powstał tu teren rekreacyjny. W 1867 roku na wzgórzu wzniesiono znane belwederium, które otrzymało nazwę Liebichshöhe.

Breslau Liebichhöhe 1908. Bild: Wikipedia

W 1932 roku na południowo-zachodnim zboczu wzgórza powstał Pomnik Kolonialny według projektu Waltera Hiersego i Maximiliana Schmergalskiego. Był on poświęcony niemieckim żołnierzom poległym w koloniach w Afryce, Chinach i Oceanii. Pomnik został zniszczony w 1945 roku, a wzgórze otrzymało najpierw nazwę „Wzgórze Miłości”, a w 1948 roku – „Wzgórze Partyzantów”.

Decyzja Rady Miejskiej z 2024 roku o przywróceniu historycznej nazwy Bastion Sakwowy kończy długą fazę zmian nazewnictwa i przywraca Wrocławiowi kolejny symbol jego bogatej przeszłości.

Na szczyt prowadzą zarówno ścieżki od strony północy i zachodu, jak i reprezentacyjne schody od ul. Piotra Skargi. W 1967 roku na tych schodach doszło do tragicznego wypadku budowlanego, którego skutki usunięto dopiero w latach 1973–1974.

Po II wojnie światowej budynki na wzgórzu pozostawały długo nieużywane lub były wykorzystywane w ograniczonym zakresie. Na szczycie mieściło się obserwatorium astronomiczne oraz siedziba Towarzystwa Miłośników Astronomii, a w dawnych kazamatach przez krótki czas działał oddział Muzeum Historycznego.

Upadek, spory i nowy początek

W 1990 roku miasto zawarło z firmą Retropol 40-letnią umowę dzierżawy. Planowano utworzenie pałacu ślubów z restauracją. Po kolejnych renowacjach wzgórze znów ożyło: w budynkach powstały kluby, restauracje i kasyna, a kazamaty służyły jako dyskoteki i letnie sceny koncertowe. Brak odpowiedniej konserwacji spowodował jednak stopniowy rozpad obiektu. Inicjatywy obywatelskie bezskutecznie walczyły o wpisanie obiektu do rejestru zabytków.

Bastion Sakwowy powstał w XIX wieku jako część systemu fortyfikacji obronnych Wrocławia.
Foto: Wikipedia

W 2014 roku miasto wniosło pozew przeciwko dzierżawcy. Wyrokiem z 5 stycznia 2017 roku umowa dzierżawy została rozwiązana, a teren powrócił we władanie miasta.

Decyzja Rady Miejskiej z 2024 roku o przywróceniu historycznej nazwy Bastion Sakwowy (Taschenbastion) kończy długą fazę zmian nazewnictwa i przywraca Wrocławiowi kolejny symbol jego bogatej przeszłości.