Pokój znów rozbrzmiewa muzyką mistrza.
Od ponad dwóch dekad Pokój – niewielka, ale niezwykle malownicza miejscowość na Opolszczyźnie – staje się w czerwcu przestrzenią, gdzie spotykają się historia, kultura i muzyka najwyższej próby. Tak będzie i w tym roku, podczas XXII Festiwalu Muzyki Zabytkowych Parków i Ogrodów im. Carla Marii von Webera, który odbędzie się w dniach 19–21 czerwca 2025 r.
W programie znajdą się koncerty w wyjątkowych lokalizacjach: kościele ewangelickim, oranżerii parkowej oraz kościele katolickim. Jak co roku wydarzenie przyciąga wybitnych muzyków, melomanów, mieszkańców oraz gości z Polski i zagranicy.
Muzyka z korzeniami
Idea festiwalu zrodziła się z fascynacji postacią Carla Marii von Webera – niemieckiego kompozytora, który w latach 1806–1807 przebywał w Pokoju i stworzył tu część swoich najważniejszych dzieł. Dla lokalnej społeczności jego obecność była impulsem do stworzenia wydarzenia, które odda hołd tej wyjątkowej postaci europejskiego dziedzictwa muzycznego.
„Już w 1986 roku, na długo przed pierwszym festiwalem, w kościele ewangelickim zawisła tablica upamiętniająca Webera” – przypomina Hubert Kołodziej, przewodniczący Stowarzyszenia Pokój (Heimatverein Carlsruhe). – „Długo dojrzewała w nas potrzeba, by jego muzyka znów zabrzmiała w miejscach, które znał i które mogły go inspirować”.
Pierwsza edycja odbyła się w 2003 roku, z inicjatywy Stowarzyszenia EPIN i pod kierownictwem Jacka Woleńskiego. Od tamtej pory festiwal nieprzerwanie się rozwija, zachowując nie tylko artystyczną jakość, ale też unikalny, ekumeniczny i ponadnarodowy charakter.
Mosty przez muzykę
Od początku festiwal służył jako pomost między kulturami, społecznościami i wyznaniami. Muzyka Webera, Elsnera czy Mendelssohna wykonywana jest zarówno w świątyniach katolickich, jak i protestanckich, co zdaniem organizatorów ma głęboki sens.
„Dzięki życzliwości duchownych koncertujemy zarówno w kościele ewangelickim, jak i katolickim. To dla nas ważne – pokazuje, że sztuka łączy, nie dzieli” – podkreśla Kołodziej.
Szczególne miejsce w sercu wydarzenia zajmuje również współpraca międzynarodowa. Pokój od lat utrzymuje relacje z niemiecką gminą Enkenbach-Alsenborn, a na koncertach często obecny jest konsul Niemiec. Festiwal realizuje więc w praktyce ideę budowania wspólnoty poprzez kulturę.
Tegoroczna edycja: klasyka wśród zieleni
W tym roku festiwal rozpocznie się 19 czerwca w Kościele Ewangelickim Księżnej Zofii. Tam zabrzmi słynny cykl „Cztery pory roku” Antonio Vivaldiego – arcydzieło baroku, wykonane przez zespół młodych, utalentowanych muzyków z udziałem skrzypaczki Celiny Kotz i klawesynistki Justyny Wróblewskiej.
Dzień później, 20 czerwca, oranżeria parkowa stanie się miejscem kameralnego koncertu z utworami Józefa Elsnera oraz patrona festiwalu – Carla Marii von Webera. Zabrzmią kwartety smyczkowe, prezentujące klasyczną elegancję i emocjonalną głębię.
„Już w 1986 roku, na długo przed pierwszym festiwalem, w kościele ewangelickim zawisła tablica upamiętniająca Webera” – przypomina Hubert Kołodziej, przewodniczący Stowarzyszenia Pokój (Heimatverein Carlsruhe). – „Długo dojrzewała w nas potrzeba, by jego muzyka znów zabrzmiała w miejscach, które znał i które mogły go inspirować”.
Finał zaplanowano na 21 czerwca w Kościele Katolickim pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. W programie utwory Heinricha Bibera i Josefa Suka, a także Oktet smyczkowy Felixa Mendelssohna-Bartholdy’ego. Wykona je Śląsko-Morawski Oktet Smyczkowy – zespół wybitnych instrumentalistów z Polski i Czech.
Muzyka dostępna dla wszystkich
Wszystkie koncerty – zgodnie z tradycją – są bezpłatne. Organizatorzy dbają o to, by wydarzenie miało charakter otwarty i inkluzywny, dostępny nie tylko dla znawców muzyki, ale także dla tych, którzy chcą dopiero odkrywać jej piękno.
„To nie tylko festiwal – to święto. Chcemy, żeby każdy mógł doświadczyć tej wyjątkowej atmosfery: słuchając muzyki, spacerując po parku, wchodząc do zabytkowych wnętrz. To właśnie Pokój w pełni oddycha swoim dziedzictwem” – mówi Hubert Kołodziej.
Dzięki pasji lokalnych społeczników i wsparciu licznych instytucji, festiwal trwa i rozwija się. A Pokój – jak co roku – staje się miejscem, w którym historia i muzyka żyją we wspólnym rytmie.
