Ważny wybór
W niedziele okresu wielkanocnego czytania podczas Mszy Świętej pochodzą m.in. z Dziejów Apostolskich. Pismo to opisuje owocną działalność misyjną apostołów, w tym Pawła i Barnaby. Głosili oni Ewangelię Jezusa Chrystusa, mianowali starszych (czyli przełożonych) we wspólnotach chrześcijańskich, umacniali uczniów i zachęcali ich do wytrwałości w wierze, a także — dzięki łasce Bożej — otworzyli poganom drzwi do wiary.
Dnia 8 maja 2025 roku nowym papieżem Kościoła katolickiego został wybrany Leon XIV. Obecnie liczba wiernych tej wspólnoty wzrosła do około 1,4 miliarda. Każdego roku około 13 milionów ludzi decyduje się żyć z Jezusem w tej chrześcijańskiej wspólnocie.
W swoim pierwszym przemówieniu, a następnie — 9 maja — w pierwszym kazaniu nowy pasterz wyznaczył jasne priorytety dla przyszłości chrześcijaństwa. Powinno ono stać się wyraźnie bardziej misyjne. Nie chodzi jednak o narzucanie światu wiary, jak wciąż jeszcze sądzi część osób myślących w przestarzały sposób. Papież Leon XIV rozumie misję jako głoszenie Ewangelii światu, aby ludzie mogli poznać Jezusa Chrystusa.
Misja jako proces głoszenia
Szerzenie Ewangelii polega na przekazywaniu nauki Jezusa. Jednocześnie ogromne znaczenie ma wiarygodność głoszących. Słowa i czyny muszą być ze sobą spójne. Życie według Ewangelii na co dzień jest równie ważne, jak chrześcijańskie spojrzenie na ludzkie życie.
Misją chrześcijańską nie jest dominacja, lecz miłość.
Pierwsze słowa papieża Leona XIV postawiły w centrum Chrystusa oraz Bożą miłość do człowieka:
„Pokój z wami!” — powiedział Ojciec Święty.
„Jest to pokój zmartwychwstałego Chrystusa — pokój nieuzbrojony i rozbrajający, pokorny i wytrwały. Pochodzi on od Boga — Boga, który kocha nas wszystkich bezwarunkowo.”
Przywołane zostały także słowa papieża Franciszka:
„Bóg nas kocha, Bóg kocha was wszystkich — i zło nie zwycięży! Wszyscy jesteśmy w rękach Boga. Idźmy więc naprzód bez lęku, ręka w rękę z Bogiem i ze sobą nawzajem! Jesteśmy uczniami Chrystusa. Chrystus idzie przed nami. Świat potrzebuje Jego światła. Ludzkość potrzebuje Go jako pomostu, by dotrzeć do Boga i Jego miłości.”
To wyraźna zachęta dla wszystkich chrześcijan:
„Abyśmy szli razem jako zjednoczony Kościół, zawsze poszukując pokoju i sprawiedliwości, zawsze gotowi do pracy jako kobiety i mężczyźni wierni Jezusowi Chrystusowi — bez lęku, głosząc Ewangelię, będąc misjonarzami.”
Perspektywa z Jezusem
Misją chrześcijańską nie jest dominacja, lecz miłość. We fragmencie Ewangelii według św. Jana, który czytamy w piątą niedzielę Wielkanocy, Jezus mówi:
Jana 13, 34-35: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali. Tak jak Ja was umiłowałem, żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi — jeśli będziecie się wzajemnie miłowali.”
To droga do nowej, wiecznej rzeczywistości, która nas czeka. Dlatego też przesłanie z Księgi Apokalipsy brzmi:
Obj. 21:1-5: „Ja, Jan, ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły. (…) I Miasto Święte — Jeruzalem Nowe — ujrzałem zstępujące z nieba od Boga. (…) I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: ‘Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi, i będą oni Jego ludem, a On będzie ‘Bogiem z nimi’. I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły.’ I rzekł Zasiadający na tronie: ‘Oto czynię wszystko nowe’.”
Taka jest przyszłość wszystkich, którzy żyją zjednoczeni z Chrystusem. Taka jest przyszłość tych, którzy pokładają w Nim nadzieję. To przyszłość wierzących, którzy są przekonani o prawdziwości Dobrej Nowiny Chrystusa.
Obyśmy i my się wśród nich znaleźli.
