12. Niedziela po Trójcy Świętej
Czytania: Księga Izajasza 29,17-24; Ewangelia wg św. Marka 7,31-37
Tekst kazania: Dzieje Apostolskie 3,1-10
Piotr zaś powiedział: „Srebra i złota nie mam; ale co mam, to ci daję: w imię Jezusa Chrystusa z Nazaretu, wstań i chodź!” (Dzieje Apostolskie 3,6)
Oczekiwania w codziennym życiu
Zbyt dobrze znamy to, że mamy oczekiwania. Mogą się one różnić w zależności od tego, czego i od kogo oczekujemy. Często ich spełnienie nie odpowiada w 100% naszym przewidywaniom.
Nie inaczej jest w dzisiejszej historii. Piotr i Jan wchodzą na teren świątyni i spotykają człowieka sparaliżowanego. On również ma swoje oczekiwania: chce otrzymać jałmużnę od nich. W tamtych czasach nie było ubezpieczeń wypadkowych ani szpitali. Osoby chore i niepełnosprawne mogły oficjalnie żebrać, a obowiązkiem innych Żydów było wspieranie ich jałmużną.
„Srebra i złota nie mam; ale co mam, to ci daję: w imię Jezusa Chrystusa z Nazaretu, wstań i chodź!”
Moc Boga i uwolnienie
Piotr i Jan jednak nie spełniają tego oczekiwania. Nie mają pieniędzy, srebra ani złota. Mają jednak coś, co przewyższa wszystko materialne: władzę Bożą do działania. Bóg dał im Ducha Świętego, aby dokonywali cudów – nie po to, by zrobić pokaz czy zdobyć zwolenników. Paraliż człowieka zostaje zniesiony i może on rozpocząć nowe życie bez przeszkód.
My również mamy oczekiwania wobec Boga. Pragniemy zdrowia, lepszej jakości życia, błogosławieństwa dla naszej rodziny. Czasem zdarza się mały cud spełniający nasze oczekiwania, często jednak nie. Ale Bóg uwalnia nas od konsekwencji naszej głupoty i grzechu. Jeśli zaufamy Bogu w modlitwie i poprosimy o przebaczenie, otrzymamy uwolnienie od grzechu – za to umarł Jezus.
Ta historia przypomina nam, że uwolnienie od grzechu powinno być naszym pierwszym oczekiwaniem wobec Boga. Wszystko inne jest drugorzędne.
Amen
